فرهنگ کار

واقعا کار تو فرهنگ ما جایگاهش کجاست؟ این مقوله جای بحث زیادی دارد اما موضوعی که من رو به نوشتن این متن واداشت مصوبه اخیر دولت بود راجع به کاهش ساعات کار در ماه مبارک رمضان.

همه ما می دانیم که در اسلام کار از اهمیت زیادی برخوردار است « الکاد لعیاله کالمجاهد فی سبیل الله» که جوینده روزی و کوشش کننده برای تحصیل آن همچون مجاهد در راه خدا درجه دارد . در اسلام کار خود نوعی عبادت است اگر در راه خدا باشد . همه بزرگان انبیا و امامان اهل کار و تلاش بودند و برای کسب روزی تلاش می کردند. همه اینها قداست کار را می رساند. اما اگر نگاهی به فرهنگ جاری در بین مردم در کشورمان داشته باشیم می بینیم امروزه همه به دنبال این هستند که از آسان ترین راه بیشترین منفعت را بدست بیارند. در حقیقت ما کار گریز هستیم. اگر می شد که بخوابیم و از آسمون برامون پول بباره بیشتر لذت مبردیم.

از این حرفها که بگذریم برخی از این کارهای دولتمردان ما هم این فرهنگ را ترویج می کند. مثلا همهین کاشه ساعات کار به بهانه بهره برداری از مواهب معنوی ماه مبارک رمضان! من فکر می کنم کاهش ساعات کاری بیشتر از همه به تنبلی و تن پروری آدمها کمک می کند. معمولا خوابیدن بعد از سحر آدمها رو کسل می کند و محروم از مواهب سحرخیزی. بیشتریین مواهب را می شود در سحر کسب کرد و اگر ما بخواهیم از این مواهب استفاده کنیم تقریبا ربطی به ساعات کار اداری ندارد. اگر اینطور بود که به ازاپ هر ساعت شب بیداری باید جبران خواب می کردیم که دیگه ارزشی نداشت. البته می شود شبها رو زودتر خوابید و از این مواهب استفاده بیشتری کرد و دچار کمبود خواب هم نشد اما خواب صبح گاهی … اصلا موافقش نیستم.

ماه رمضان که می شود توی هر اداره ای که بروی کسی نیست! چرا؟ آخه ساعت کار تا میاد شروع بشه وقت نمازه! همه می روند نماز بخونند ( البته فقط به خاطر خداست همش) و بعد هم که خداحافظ! وقت خانه رفتن هست.

ما هم که توی بانک هستیم که کارهامون کم که نمی شود هیچ زیاد هم می شود. چون حجم کار کم نمی شود باید مان تا کارها تمام بشه.

خلاصه تنها نتیجه ای که دارد بی نظمی است و ترویج فرهنگ بخور و بخواب! در حقیقت از بین رفتن فرهنگ کار! هرچند چیزی از اون نمانده است.

امیدوارم یک مقدار عاقلانه تر بیاندیشیم. هر حرکت امروز ما فرهنگ یک عمر یک مملکت را می سازد. و هرچه امروز بکاریم فردا برداشت می کنیم.