دوست خوب!

خیلی وقت بود که می خواستم بنویسم که دلم یه دوست خوب می خواد ولی نمی دونم چرا هیچ وقت نمی نوشتم. تا اینکه بالاخره یه شب اون رو نوشتم.

اما روز بعدش کامنتهایی که برام گذاشته بودند، خیلی جالب و دوست داشتنی بود. آخه نقطه مشترک من با بعضی دیگه هم همین بود. و اون دوست خوب از راه رسید. نمی دونم چقدر با هم می تونیم صمیمی بشیم و کارهایی رو که دوست داریم انجام بدیم، اما خیلی امیدوارم. من اون رو خیلی دوست دارم. خیلی شاد و سرحاله. خیلی هم حرف می زنه، چیزی که من اصلا نیستم. نمی تونم توی حرف زدن به پاش برسم، اما دوستش دارم چون مهربون و دوست داشتنیه.

جمعه صبح رو با هم گذروندیم. یه صبح جمعه خوب و فراموش نشدنی. همه چیز واقعا عالی و لذت بخش بود. انرژی یک هفته کار و تلاش رو ذخیره کردیم. امیدوارم با هم دوست بمونیم. مثل دوستهای واقعی واقعی.آخه گرچه دوست خوب پیدا کردن سخته ولی ولی نگه داشتنش سخت تره