یکی یکدانه امام رضا بود و وارث امامت او. گوهر عزیزی بود که حیات اسلام به وجود او بستگی داشت. جود او شامل حال ما هم شد. شهادتش را تسلیت می گویم.

با اومدنش تو این دنیا صاحب یه وبلاگ هم شد. آره به همین زودی. شاید هم یه کم دیر شده باشه. براش یه وبلاگ درست کردم تا خاطراتمون رو توش بنویسیم. به همین دلیل تا بزرگ شدنش ممکنه کمتر بتونم اینجا بنویسم.

دیروز یعنی بیست و یکمین روز زندگی علی کوچولو، خیلی خوابش کم شده بود. کمی که شیر می خورد می خوابید و 10 دقیقه بیشتر خواب نبود. بعد با گریه و جیغ از خواب بیدار می شد. تا شب ادامه داشت در مجموع اگه 5-6 ساعت خوابیده باشه. شیر هم داشتم ولی فکر کنم خیلی کم بیرون می آمد و بچه بیچاره خسته می شد از مک زدن. شب یه کم آش ماش درست کردم. کمی هم ریشه شاطره جوشوندم و خوردم. یه قاشق چایخوری هم به علی دادم. آب شکر هم براش درست کردم و بهش دادم. خوب خورد و بعدش آروم شد البته تا مدتی. دوباره گریه اش شروع شد. کنار خودم خوابوندمش و بهش شیر دادم. فکر کنم بوی من رو خیلی خوب تشخیص میده. این رو از رفتارهاش میشه فهمید. کنارش که بخوابم اون هم می خوابه. خلاصه بالاخره خواب رفت و این دفعه سر دوساعت بیدار شد برای شیر خوردن. سحر که شده بود شیرم خیلی زیاد شده بود بطوریکه برای نماز صبح که بیدار شدم دیدم لباسم خیسه!!! این اولین بار بود که شیرم به این حد می رسید. خداکنه شیرم زیاد بشه و بتونه بخوره.

خوابش کم شده فسقلی و دائم دهنش بازه!! کمی هم بزرگتر شده. هی دلم می خواد زود بزرگ بشه اما می دونی چیه، این عمر ماست که داره میگذره. با دیدن بزرگ شدنت به این فکر میافتم که باید برای خود و عاقبتم کاری بکنم. زود بزرگ شو مامانی

بالاخره اومد. 18 شهریور برابر با 19 رمضان و 9/9/2009 و نام زیبایش را از مولایش علی (ع) گرفت. خداوند نعمت خود را بار دیگر به ما ارزانی داشت و شکر نعمت کاری سخت و نشدنی است. خداوندا تنها از تو می خواهم کمک کنی تا قدر بدانیم نعماتت را و ناشکری و نافرمانی نکنیم. توفیق بده تا آنگونه که رضای توست او را تربیتی علی وار کنیم.

علی